Niel Van Meeuwen Kessels & Smit, The Learning Company

Niel Van Meeuwen
Weerstand en Geklungel?!?

Vorige week vrijdag was ik als spreker te gast op het LVSC-congres in Ede, Nederland. LVSC is de beroepsvereniging voor professionals in de begeleidingskunde! In de zaal zat een grote groep professioneel begeleiders, supervisoren, coaches, trainers, opleiders en adviseurs. Kortom, professionals die dagelijks met leren en veranderen bezig zijn. Het centrale thema van het congres was ‘innovatie’ en bij dat thema konden de sociale media uiteraard niet ontbreken.

Tijdens de plenaire afsluiting had ik de deelnemers uitgenodigd om met elkaar in gesprek te gaan over hun inzichten van de dag: wat was hen bijgebleven? Wat had hen energie gegeven? Maar ook, waar zijn ze nu bezorgd over? Waar lig je van wakker als het over sociale media gaat? Daarbij had ik hen gevraagd om hun antwoorden op deze vragen te tweeten met de hashtag #lvsccongres en werden de tweets live geprojecteerd. Na een half uur begonnen we rond de thema’s in deze tweets een afrondend gesprek waarin ik ook mijn eigen reflectie op het thema bracht.

Er kwamen heel wat waardevolle reacties, mooi om te zien. En, zoals steeds, kwamen er ook heel wat kritische vragen… Moet ik dan altijd bereikbaar zijn als coach? Word ik dan per tweet betaald? Dat is toch niet waardevol die sociale media? Ik kan iemand toch niet ‘echt’ helpen via What’s App? Er was een deelnemer die als reflectie gaf: ik wil stilte op twitter! En de reactie die me nog lang zal bijblijven is één van de deelnemers die social media vergeleek met een ongecontroleerde spermalozing…

Ik vond dit stuk voor stuk waardevolle reflecties. Eens te meer werd mij duidelijk dat al deze vragen een reflectie zijn van waar sociale media ons op uitdaagt en de angst of wens die daaronder zit. Neem nu de reactie: ‘Als coach sta ik voor echt en diepgaand contact, en dus hou ik me niet bezig met sociale media’. Daar valt iets voor te zeggen: contact via sociale media is vluchtiger en korter, het verloopt inderdaad vaak via schermen. Maar wil het daarom zeggen dat het niet ‘echt’ is, dat het geen impact heeft? Het gaat er dan gewoon om een goede vorm te vinden die dit contact ook online mogelijk maakt… En misschien doen we dit dan liever via Skype of Facetime, eerder dan via Twitter, dat mag toch?

Het heeft mij vorige week in ieder geval opnieuw geleerd dat het in organisaties niet over de tools dient te gaan. Op dat moment krijg je immers ‘lastige’ gesprekken en weerstand: ik wil niet gaan tweeten. Op het moment dat het gaat over wat je belangrijk vindt, over wat je graag wil en anderen toewenst en over de principes die sociale media zo krachtig maken… dan voer je het goede gesprek in een organisatie. En dat is er een zonder weerstand, zonder het overtuigen van mensen. Dat is een gesprek dat er toe doet. En dat wensen en angsten daarin klungelig verwoord worden, dat kan!

2 Responses to Weerstand en Geklungel?!?

  1. Russell Kerkhoven says:

    Niel, een rijk verhaal over de toch blijkbaar heftige reacties van de deelnemers; compliment voor je mooie houding en je blog post!

Leave a Reply

Tags
Over de Auteur

Name: Niel

Web Site: http://www.nielvanmeeuwen.be

Bio: Social Media, Knowledge Work, Learning and Development, Organization 2.0, Appreciative Inquiry, Creative Designer, Kessels & Smit, The Learning Company