De laatste tijd kom ik steeds vaker mensen tegen die ‘last’ hebben van de organisatie waarin ze werken. Steeds vaker schuren we als kenniswerker en autonome professional aan tegen een aantal dynamieken die inherent zijn aan de manier waarop we onze organisaties inrichten. Deze dynamieken nemen dan vaak de energie weg die je graag in andere dingen wil investeren. Voorbeelden hiervan zijn snel te vinden: procedures volgen omdat het nu eenmaal zo hoort, over bepaalde dingen wel een mening mogen hebben en over andere dan weer niet, het gevoel hebben vertraagd te worden terwijl je alleen maar snelheid wil maken… Maar je kan hem ook omdraaien: soms verwacht de organisatie van jou dat je mensen gaat aansturen, feedback geven en iets over hun functioneren gaat vinden – maar misschien wil je dat zelf helemaal niet. Ook tijdens onze vorige module van de leergang stond dit dilemma centraal: we noemden het dilemma functies versus rollen.
Het krachtig inzetten van sociale media in leer- en kennisdelingsprocessen blijkt voor heel wat organisaties geen vanzelfsprekendheid te zijn. Eerder al beschreef ik hoe sociale media wezenlijke spanning zetten op dominante principes als controle, beheersing, management, macht… binnen onze klassieke manier van organiseren. Vandaar dat ik vaak bij organisaties zie dat ze het gebruik van sociale media gaan koppelen aan beleid, management, policy… waarmee je misschien eerder de kracht van sociale media teniet doet, dan wel het een goede voedingsbodem te geven om een krachtige rol binnen je kennisintensieve organisatie te gaan spelen. Sociale media worden op die manier een ‘bedreiging’ die dient te worden gecontroleerd en beheersbaar gemaakt, waardoor het professionals in de organisatie niet helpt om ermee aan de slag te gaan. Volgens mij is een andere insteek daarin heel waardevol.
In een 
Last week, my colleague Katrien Massa and myself received the feedback of the conference organizing team for the 2012 World Appreciative Inquiry Conference on our proposal. They sended us some good news, our proposal ‘What would an AI ‘Chocopot’ do to the Conversations around the Kitchen Table?’ was selected for presenting in Ghent, April 2012. We are very excited about this and very much looking forward to it. For all those who are curious about our proposal, you’ll find it under. More information about the World Appreciative Inquiry Conference 2012 can be found 
Enkele dagen geleden had ik een enorm boeiend gesprek met het decanaat van een hogeschool over de rol die onderwijs te spelen heeft in de vorming van jongeren en jongvolwassenen. We vertrokken daarbij van de vraag ‘wat heeft social media nu aan het onderwijs te bieden?’. In het gesprek kwamen we op 2 perspectieven op onderwijs, die volgens mij heel krachtig kunnen samenwerken en die ons onderwijs wel eens radicaal kunnen hervormen, verder bouwend op datgene wat we al die jaren al goed deden. Ik zet deze graag even naast elkaar en maak dan terug de link met sociale media.